Certo.es

En Barbantia hai unha breve biografía deste escritor e filósofo mexicano nado en Chiapas en 1951 e con infancia en A Pobra do Caramiñal:

"O seu nome real é Francisco Sanisidro e vive e está integrado en México, onde é moi coñecido como narrador e ensaísta, e onde recibiu o Premio Nacional de Literatura en 1997.

Imaxe do blog de Da Jandra. El é o da esquerda, á dereita, Fadanelli

As súas obras narrativas en castelán son Entrecruzamientos (México, Joaquín Mortiz, 1986-1990), triloxía que coñeceu unha reedición do primeiro volume en 1998, e do terceiro volume en 1998; Huatulqueños (México, Joaquín Mortiz, 1991) e Samahua. Aínda cómpre citar o seu relato Los caprichos de la piel, editada por Seix Barral mexicana.

A súa obra narrativa Arousíada (México, Joaquín Mortiz, 1995) apareceu en edición bilingüe, as páxinas pares en galego e as impares na versión castelá. A obra pretende facer unha épica trascendente da nosa ría, con personaxes como Don Martín Rodríguez de Xunqueiras.

Como mostra do seu galego, tan vivo e enraizado na súa vila natal, seleccionamos este breve fragmento de Arousíada:

“Na escola do Xués había unha mestra que se chamaba Manola, e había un rapás que lle desían Pepiño Fuchi, que lle tiña moito medo ós bichos. ¡Arre carallo!, traíamoslle unha miñoca e asustábase. E un día díxenlle ó que estaba o meu lado: <Ímolo amolar>. Estaba a profesora Manola tomándolle a lesión e fun eu e metín os dedos nun enchufe e pasínlle a man ó outro, e o outro pasoulla a Pepiño Fuchi que empesou a jritar e temblar hasta que se botou sobre a mestra que, flaca como estaba que paresía un toutiso, por pouco morre ca descarja. E claro, a profesora Manola mandou chamar ó meu pai e díxolle que xa non me quería na escola. Meu pai quíxome meter cura, pero eu non quería.”

Co pseudónimo “S.C. Chuco” publicou o volume ensaístico Totalidad, seudototalidad y parte (México, Joaquín Mortiz, 1990).

En 1999 publicouse a súa conferencia España y México: identidad en conflicto, en Madrid pola Casa de América. Debe citarse tamén o seu ensaio Presentáneos, pretéritos y pósteros (México, Joaquín Mortiz)".

   A súa integración en México (aínda que nos vídeos que lles propoñemos nótase aínda un acento con lenes influenzas da Arousa) é tanta que no artigo que fixeron na Wikipedia obvian a súa estancia en España (vexan). Aínda que é algo ao que el induce, pois renega de seu pai (nun destes vídeos di que foi o home máis violento que coñeceu, un "franquista de mierda").

    Na súa infancia seus pais trouxérono a Pobra, onde medrou entre tres referencias que marcaron o seu destino: mar, culto á morte (procesión do Nazareno) e Valle Inclán, que tamén estivo e trunfou en México como escritor e xornalista. Estudou en Santiago de Compostela e Madrid, onde se interesou sobre todo pola filosofía alemá -nestes vídeos alude profusamente aos seus coñecementos sobre iso-. Voltou a México na década dos 70 do século pasado e fixo un doutorado na Universidade Nacinal Autónoma de México sobre Filosofía da Matemática. Explicado de modo simple, a súa ideoloxía promove a "utopía mínima" -a parella-, algo que está a vivir coa súa parella, a pintora e tamén ecoloxista Agar García.

Publicamos un breve extracto do seu blog no que se pronuncia sobre a relación dos españois con México, do ano 1999. (Da Jandra aínda estivo en Galicia dando unha charla en 2007 e vén cada pouco).

   Esta é unha simple introdución: intentaremos entrevistar a Da Jandra e amosárllelo nun futuro non moi lonxano.

 Poden lelo no blog que mantivo ata o ano pasado:

http://leonardodajandra.blogspot.com